SKU İşletme Kuralları Nasıl Oluşturulur: Ürün Hatalarını Önleyen Bir Adlandırma Konvansiyonu

SKU bir işletme kuralları, her ürüne tutarlı bir iç kimlik verir. Bunu oluşturmazsanız, çalışanlar benzer öğeler için farklı kodlar oluşturabilir, eski kodları yeniden kullanabilir veya aranması ve yorumlanması zor olan tanımlamalara güvenebilir. Bu hatalar, hatalı siparişlere, eksik stok sayılarına ve satış ve alım ekibleri arasında karmaşa yapabilir.

İyi bir SKU, benzersiz, tutarlı ve insanlar için anlaşılır olmalıdır. İşletme kuralları, bir ürünü tanımlamak için kullanılır, ancak onun hakkında her detayı içermeye çalışmaz. Ürün adları, özellikler ve fiyatlar değişebilir, ancak iç kod, temel öğe hâlâ aynı olduğu sürece kararlı kalmalıdır.

Kurallar oluşturmadan önce

• 1. İki ürünün farklı olduğunu belirleyin.

Müşteri ne alacağını, tedarikçi ne göndereceğini, bir öğe nasıl stoklanacağını veya nasıl fiyatlandırılacağını etkileyen farklar için ürünleri ayırın. Yaygın örnekler arasında boyut, renk, malzeme, ambalaj miktarı ve model sürümü yer alır. Tanımlama veya işlem için etkili olmayan farklar için ayrı kodlar oluşturmayın.

• 2. Basit bir kod yapısı seçin.

Yararlı kategorilere dayalı tutarlı bir desen kullanın, örneğin ürün grubu, öğe türü ve varyant. Bir işletme çalışan giyim satıyorsa, WRK ile başlayan kodlar kullanabilir, ardından bir kıyafet kategorisi ve kısa bir varyant tanımlayıcısı ekleyebilir. Yapıyı doğru yazmak için kısa tutun ve yazılı bir standartta açıklayın.

Tedarikçi maliyetini, satış fiyatını, depolama lokasyonunu veya promosyon durumunu gibi sık sık değişen bilgileri gömmekten kaçının. Bu tür detaylar değişirse, kodu değiştirmek, tek bir ürünün tarihçesini birden fazla kimlikte sıpayabilir.

• 3. Harf ve sayılar için kurallar belirleyin.

Kodların büyük harf, sayı veya ikisini kullanacağını seçin. O ve sıfır ya da I ve bir gibi kolayca karıştırılabilen karakterlerden kaçının. Boşluk, noktalama işareti veya tutarsız ayrıcılar kullanmayın, olağan dışı bir neden yoksa.

Varyantların nasıl sıralanacağını belirleyin. Örneğin, bedenler sabit bir dizide yer alabilirken renkler onaylanmış kısaltmalar kullanabilir. Her çalışanın kendi kurallarını icat etmesine izin vermek yerine onaylanmış kısaltmaları yazın.

• 4. Kodları yalnızca bir kez ayırın.

Yeni bir kod atamadan önce mevcut kayıtlarda arama yapın ve önerilen ürünü benzer öğelerle karşılaştırın. Açıklamayı, tedarikçi referansını, ambalajı ve fiziksel özellikleri kontrol edin. Bir kod, orijinal öğe artık satılmıyorsa bile, farklı bir ürün için asla yeniden kullanılmamalıdır.

Bir ürün durdurulduğunda, kodunu tarihsel işlemler ve belgeler için korurken, iç prosedürünüzde etkisiz olarak işaretleyin. Yeniden kullanmak, eski kayıtların farklı bir öğeye işaret ettiğini gösterebilir.

• 5. Kuralları gerçek örneklerle test edin.

En yaygın ürün aileleriniz için örnek kodlar oluşturun, çoklu beden, renk, paket ve tedarikçi olan ürünler dahil. Satış, alım, stok ve muhasebe çalışanlarından, kodları yardım ismeden yorumlamalarını isteyin. İki kişi farklı sonuçlara ulaşırsa, deseni basitleştirin veya yazılı kuralları geliştirin.

• 6. Yeni kodlar oluşturabilecek kişileri kontrol edin.

Sorumluluğu küçük bir sayıda eğitilmiş personana atayın. Ürün açıklamasını, tedarikçi referansını, ölçü birimini, varyant detaylarını ve öğenin zaten temsil edilmediğini gösteren bir kanıtı içeren bir talep isteyin. Kod günlük kullanım için kullanılabilir hale gelmeden önce talebi inceleyin.

Kaliteyi sürdürülebilir hale getirmek için

Yeni bir ürün kategorisi eklediğinizde veya ambalajı değiştirdiğinizde özellikle periyodik olarak işletme kurallarını gözden geçirin. Tekrarlanan kodlar, hatalı siparişler ve manuel düzeltmeler ölçün. Bu problemler, kuralların ne kadar açık olmadığını gösterir. Güvenilir bir kurallar, tahmin etmeden çalışanların tutarlı olarak uygulayabileceği en ayrıntılı kurallar değildir; doğru bir kurallar, çalışanların tutarlılık sağlayabileceği kurallardır.